‘n Voetbalweekend met Bob Peeters & Jan Boskamp 

Column Floris J.

Voor deze column reist uw stukjesschrijver naar Vlaanderen. Het voetballeven hier in de Betuwe is vermakelijk maar soms moet je de zinnen verzetten en over de grens.
Deze keer dus zuidwaarts getogen en twee wedstrijden uit de Belgische hoogste klasse bezocht. Bestemming 1 : KVC Westerlo vs. Royal Mouscron Péruwelz. Na een voetballoze stop te Antwerpen is decor 1 het stadionnetje 't Kuipje te Westerlo.


Voormalig veel maar voor mij vooral voormalig Vitesse icoon Bob Peeters is hier de trainer die vanaf november moet proberen de blauw-gelen uit dit bescheiden stadje van 24.00 inwoners te behouden voor de Jupiler Pro League.

Hoewel het een wedstrijd betreft in de hoogste klasse parkeer ik de auto gewoon in de groenstrook voor het stadion langs de weg. Als de kaarten worden gehaald maak ik kennis met een uiterst klein loketje dat me aan ’t Kasteel doet denken. Maar hier krijg je wel een A-viertje mee met de opstellingen.

We zitten achter de dug out van Westerlo en zien dat Bob Peeters duidelijk erg gespannen is, hij schreeuwt, loopt heen en weer en het zakdoek wordt bovengemiddeld veel tegen de neusgaten gepropt. Het betreft een degradatieduel en dus hebben beide teams hebben elk puntje hard nodig. Er is zeker strijd maar weinig kwaliteit, als de 'hoofdscheidsrechter' voor de laatste keer fluit, staat onze voormalige streekgenoot en ex-inwoner van Driel Bob met een puntje in zijn toch wel lege handen: KVC Westerlo staat onderaan.

Kemphaan, de clubmascotte blijft in lijfsbehoud geloven, en dat doen al zijn gevederde vrienden maar ook deze scharrelhaan zal, net als de uitloopkippen er toch aan moeten geloven.

 



De volgende dag een wedstrijd met een totaal ander gezicht : de nummer 1 tegen de nummer 5 in een stadion dat 25.000 duizend toeschouwers kan bergen. Reisdoel 2 : Racing Genk vs. Club Brugge

Veel is beter in het stadion Cristal Arena, de catering, de spelers, de fanwinkel en het wedstrijdverloop. De associatie met onze Betuwse trots is hier veel verder weg. Mijn auto ook, rondom het stadion zijn gigantische parkeerplaatsen aangelegd. Als we na afloop en na de eerste drukte eindelijk weer richting huis kunnen rijden moet ik eerst de spelersbus van de met 3-2 verliezende Bruggenaren voor laten gaan. En dan weer oog in oog met een voetbalster van weleer: ik sta in de file naast Jan Boskamp, ooit voetballer bij o.a. Feyenoord nu de bami-vleesgeworden borrelprater van Voetbal Inside. Hij knikt me toe en de kenner van het Belgisch voetbal groet me vriendelijk door het glas ... ik kan weer terug naar de Betuwe.

Vlaanderen boven!​

Friday, March 18, 2016 8:20:00 PM Categories: column

Column Floris J. 

Bijzaak …

Voetbal is de belangrijkste bijzaak van het leven. Dit citaat is niet nieuw, de journalisten Kuiphof en Jansma hebben de quote al gebezigd en uw stukjesschrijver heeft de zin een tijdje geleden nog gebruikt in een sollicitatiebrief ter gelegenheid van een belangrijke voetbalactiviteit.( Aangenomen)

Na veel  weken van vrije tijd, verveling en vakantiebarbecues rolt de bal weer, bij ons in Valburg, bij de buren in Driel en bij zwaargewichten als Real Madrid en Manchester City.

Het is de tijd van ‘alles kan nog’. Okay, we hebben punten laten liggen, de voorrondes van het bekertoernooi  zijn niet gehaald en de trainer is al ontslagen maar….de bal is rond, het seizoen duurt nog lang, of zoals Zoetemelk het zou zeggen: Parijs is nog ver.

 

Het is nog lente in het nieuwe voetbalseizoen.

Helaas doen dingen ons ook aan de herfst denken. Als je verneemt dat een enthousiaste vrijwilliger  van een naburige voetbalvereniging plotseling en veel te vroeg overlijdt … wil je dan nog de omwentelingen van de weer rollende bal even  zien?  Wil je dan nog doorgaan met zoiets simpels als een potje voetbal?

En de gemiddelde  Valburgse  voetbalvolger zal deze dagen meer berichten vernemen van dood en verderf. Tijdens en kort na de vakantie blijft slecht nieuws langer in je hoofd hangen dan anders omdat het leed plaatsvindt  in een tussentijd van stilte en voornemens, een tijd zonder de dagelijkse gang naar je werkplek.  

Vaak lukt het niet maar de gemiddelde vakantieganger overweegt toch minstens een deel van het leven van voor de vakantie anders aan te pakken. Vaker met de fiets, minder roken, eens een boek lezen, aardiger zijn voor de tegenpartij, etc.,

Het antwoord op de eerder gestelde vraag is ‘ja’. Je moet wel weer uitzien naar een volgende wedstrijd, je moet wel weer zin hebben in de bal, het is een kwestie van timing maar laat die bal weer rollen!

Het leven is te waardevol om balloos door te laten rollen. Er moet tijd zijn voor bezinning en er moet plaats zijn voor verdriet.

Maar uiteindelijk kunnen wij, voetballers, troost en energie halen uit iets waar wij hartstocht in vinden om ons leven nog een beetje aardig  door te komen : dat ronde ding met vooral die mensen er omheen!

Floris J.
Saturday, September 5, 2015 9:45:00 PM Categories: column

Stand van balzaken & ebola 

Het vlaggenschip van ons, het eerste, doet het aardig goed. Okay, niet alles wordt gewonnen maar een keertje verliezen mag best. En ook de andere Kasteelspelers zijn lekker bezig binnen de lijnen.

 

Het Nederlands voetbal in het algemeen heeft meer kritiek te verduren. De diverse kroegpraters uiten aan de tv-tafels hun zorgen over het niveau van het nationaal voetbalproduct. Naast veel open deur-opmerkingen om deze teloorgang te verklaren, die hier niet opgerakeld worden, ( anders taai je nu al af, beminde lezer ) duikt de laatste tijd vooral het kunstgrasop.

 

Het niveau van voetballend Nederland zou vooral zijn gedaald door het spelen op kunstgras. Mooi, zo hebben de baldadige beroepskijkers weer een cliché onderwerp te pakken dat dan weer een tijdje meegaat, straks bespreken we maandenlang de gevolgen van het gamen voor het voetbal in Nederland, of ebola, of onze WiFi-dichtheid die de jeugd parten speelt, of de relatief hoge welvaart, of de zwarte pieten discussie, etc.,

 

Terwijl de lezer terecht een klein beetje ergernis bespeurt bij uw scribent als het over de voetbalpraters gaat, blijft uw stukjesschrijver enthousiast over het voetballen zelf. Of je nu in de zaal voetbalt, met vrouwen, buiten in de modder of op kunstgras... zelf voetballen blijft de leukste bijzaak van het leven.

 

Vind maar eens een sport dat zo veel interessante verhalen kent. Niet voor niets vinden voetbalclubs nog wel een sponsor waar schaatser van JC niveau als Kramer met moeite namen vinden om op zijn tight fit pakje te plakken.

 

Er is ook zo heerlijk veel zin en onzin over onze volkssport nummer 1 te melden...Het genoemde verband tussen kunstgras en slecht voetballen is daar een voorbeeld van.

 

Als je vermoeid bent van Syrië, de zorgwekkende toestanden in de zorg en ebola ...sluit je af en ga je naar ‘t Kasteel!

 

Natuurlijk is zelf voetballen het leukste voor onze leden maar dat is niet een ieder levenslang gegeven. Als je knieën het begeven of je buik wordt te groot word je bestuurslid. Alle partijen blij: je vrouw omdat je je ei ook eens ergens kwijt kunt, jij omdat je denkt dat je ertoe doet en uiteraard de andere eerder genoemde balvaardige leden van onze Kastelers.

 

Wat is nou de stand van balzaken bij ons ? De stand is goed, geen verlies, geen gelijkspel maar victorie. Beste lezers, wees de bal dankbaar. Doe de eerder genoemde tv maar weer eens aan na een lekker potje voetbal en je ziet weer ebola en ander onheil…dan is het lekker vluchten in dat heerlijke voetbal.

 

Lang leve voetbal ... tot de eindstand van zaken.

Floris J.

Monday, November 10, 2014 4:21:00 PM Categories: column

Aufits & Outfits, clubkleuren 

Okay, beste lezers van dit stukje, we spreken af dat voetbal een van de belangrijkste bijzaken van ons leven is. En dat het shirt waarin onze helden en wij voetballen daarbij dan weer een belangrijke hoofdzaak is.

Iedereen weet nog de clubkleuren van zijn debuut. In Valburg is dat blauw en wit. Door zoiets moderns als Champions League voetbal voor de allerkleinsten zorgt de herinnering aan het debuut-outfit bij menig ander voetbalclub voor verwarring. Menig pupilletje van nu zal later zijn kleinkinderen vertellen dat hij in het zwart-wit van Juventus zijn debuut heeft gemaakt en dat terwijl de voetballoopbaan van betrokken opa hem verder hoogstens tot in Driel, Huissen of Heteren heeft gebracht.

Shirts kunnen inspireren maar ook irriteren.  Een mooi tenue kan ervoor zorgen dat je voor de aftrap al met 1-0 leidt. Shirts irriteren beperkten van geest die zich ook al ergeren aan de gekleurde voetbalschoenen.

Als de Schotse voetbalfan vindt dat het nieuwe uit tenue echt niet kan, roze en gele horizontale strepen op een witte achtergrond, moet hij zich bedenken dat de Schotten het maar kort dragen, en dan nog, het betreft het uitshirt. De voetbalfan van Cardiff City moet genoegen nemen met een totaal anders gekleurde thuisshirt dan voorheen. Omdat de nieuwe eigenaar uit Maleisië rood mooier en krachtiger vindt dan de oorspronkelijke clubkleur blauw spelen ‘The Bluebirds' uit de hoofdstad van Wales al weer een tijdje hun thuiswedstrijden in het rood. Het derde tenue is wel blauw, dat dan weer wel.

Onze Kasteelclub kent al jaren blauw-wit als huiskleur. Voetbalpuristen zoals andere stukjesschrijvers en tv-analytici vinden dat clubkleuren nooit mogen veranderen. Uw stukjesschrijver houdt van geschiedenis en van een eigen huiscultuur maar waarom zou SC Valburg niet eens van kleur kunnen verschieten?

Uw onderbroek is toch ook niet altijd wit...

Nederlands ElftalHet nieuwe shirt van het Nederlands elftal is sinds kort bekend, 'n retro oranje shirt met een embleem met de klassieke leeuw en een no-nonsense witte broek, niets mis mee. Fabrikant Nike heeft voetbalvolgers gerustgesteld. Gelukkig mag een fabrikant bij uitshirts wel een beetje vrijheid betrachten zonder afgeschoten te worden. Kleurbeperkte voetbalvolgers doen mij in dezen denken aan de machthebbers in Rusland en Uganda die homo's het liefste ophangen en/of vierendelen, dit in willekeurige volgorde. Als het ook maar een beetje anders dan anders is, verschieten de beperktelingen van kleur ( ... ) en verkondigen vervolgens met een rood hoofd dat je niet aan de clubkleuren mag komen. Bij deze zwart-wit denkers ontbreekt de nuance.

Ach, voetbal is net het echte leven: anders dan anders ontmoet weerstand. Als de keeper van Feyenoord mogelijk een roze shirt gaat dragen omdat fabrikant Kappa dat geinig vindt, klaagt de stoere fan steen en been en wordt het plannetje afgeschoten. Te veel trieste mensen ergeren zich groen en geel als anderen buiten door de schreeuwers bepaalde lijntjes kleuren.

(PS : Van oorsprong zou Juventus, zie begin column, roze-wit dragen maar door een misverstand is het uiteindelijk zwart-wit geworden, prima in de ogen van de grijze muizen)

Floris J. 

Saturday, March 15, 2014 1:12:00 PM Categories: column

Voetbal op 2, Vrouwen 1 en de Top 2000 

Een van de aardigste songs uit de Top 2000 is van Joe Jackson. Hij bezingt in 'Be My Number Two' interessante aspecten van het nummer twee zijn. Relativerend concludeert hij dat het niet meevalt altijd voor de nummer 1 te gaan. En dat maakt hem en de song extra sympathiek. Nummers 1 zijn vaak uitslovers. Second best is veel interessanter. Op de weg naar succes zien zij de zijweggetjes en de menselijke maat. Niet alles wordt opzij gezet voor het heilige moeten, er is ruimte voor genieten en voor die ander die ook onderweg is.

kinderwagenVoetbal is voor jonge voetbalmoeders een aardige nummer 2, het voetbal staat niet meer op nummer 1 als er uit je bolle 'balbuik' na negen maanden een babytje is gerold...

Uw stukjesschrijver denkt daar aan als hij op 't Kasteel onbeheerd en onbemand de kinderwagen van deze foto ziet staan. De moeder is een van de sterkhouders van voorheen Dames1, sinds een tijdje volgens de KNVB Vrouwen1. Maar nu zit ze met haar kindje, waarschijnlijk het jongste lid van de kasteelclub, in de dug out en kijkt ze naar haar team.

Het is een decemberse zondagochtend in Valburg, de kerstbaby komt eraan, het is koud en winderig. Het eerste team zal niet voetballen omdat het veld van de tegenstander is afgekeurd. Zodoende is de wedstrijd Vrouwen 1 versus GHRC 2 de laatste wedstrijd die in onze clubkleuren blauw-wit wordt gespeeld in 2013. De drie punten hebben dezelfde kleur: VR 1 wint met 4-0 van goedwillende ploeteraars uit Renkum.

Terwijl de wind ook nog eens druppels aanvoert bedenkt uw scribent dat het toch goed toeven is langs de lijn bij Vrouwen1. Eigenlijk is dit team het echte SC Valburg 1. Het team geeft wekelijks een goed visitekaartje af in de regio. Waar Heren1 nog wel eens ( ...) minder succesvol is in het verdedigen van de goede naam, moet de club blij zijn met 'Valburgse vrouwenpower'. Okay, ze winnen niet alles en het zit wel eens een beetje tegen maar toch.

Waar Vrouwen1 speelt is er geen toeschouwer die zich verveelt.

En dan, dan ... raken de dames een voor een zwanger en verhuist het voetballen voor deze speelsters naar de tweede plaats. De baby staat na 9 maanden op 1. Vanwege geestelijke en lichamelijke redenen wordt de bal de bal gelaten. Er wordt er een tijdje niet gevoetbald. Uw letterdienaar weet dat deze 'one' kindertjes toekomstige leden zijn van onze club. SC Valburg moet het een tijdje zonder deze voetbalvrouwen stellen maar als de navelstreng is doorgeknipt, de moederkoek op is en de eerste stapjes zijn gemaakt....binnenkort bij de F'jes te bewonderen. One!

De buik was rond, de bal is rond, de cirkel is rond.....

1-http://www.youtube.com/watch?v=84oFRfzz57w

2-http://www.youtube.com/watch?v=ftjEcrrf7r0

Floris J.

Wednesday, December 25, 2013 2:49:00 PM Categories: column

A M F? 

'Against Modern Football' is een redelijk ongeorganiseerde beweging van voetballiefhebbers die willen dat het pure voetbal overwint. Deze voetbalpuristen ergeren zich dood aan het feit dat een club met schulden de duurste voetballers kan kopen, dat oliesheiks de opstellingen bepalen en dat Russisch oliegeld kampioenschappen fixt.Spero-Valburg

Uw scribent overweegt zijn standpunt als hij op een nazomerse dinsdagavond twee voetbalwedstrijden consumeert, hier geen analyse op zijn Gijps of op zijn Cruyffs, uw stukjesschrijver volstaat met de namen van twee betrokken teams.

Beune, Bierman, Biersma, Bouwman, Brunink, Van Cleef, Holleman,Van der Horst, Houterman, Jansen, Krijnen, Maassen, Van Noordenburg, Paul, Van Pommeren, Schouten, De Waard en Weijs

Abbiati, Abate, Mexes, Zapata, Emanuelson, Montolivo, De Jong, Poli, Muntari, Boateng, Niang, Balotelli en El Shaarawy

Namen kopen of genoegen nemen met de plaatselijke trots ?

Neem de namen tot je, proef de schoonheid, ruik aan het ruige, lik het sensuele, ervaar het exotische, hoor het agrarische, overweeg de bijpassende kwaliteiten en vraag je af....ben jij, gewaardeerde lezer van deze column over de schoonheid van voetbal, A M F , tegen de uitwassen van het moderne voetbal....

Floris J.

Wednesday, August 28, 2013 6:12:00 PM Categories: column

Burenruzies en kleuren 

Merkwaardig: Vitesse zoekt een stadion om een bekerwedstrijd in te spelen omdat het eigen Gelredome niet beschikbaar is. Van Emmen tot Tilburg, van Utrecht tot Doetinchem, allerlei mogelijkheden passeren de revue. Behalve rationeel gezien de meest logische : De Goffert in Nijmegen.

Vreemd dat geografisch gezien de beste optie niet wordt gekozen, redelijkerwijs gezien heel vreemd. Maar geel en zwart past blijkbaar niet in het stadion van rood, zwart en groen.

Maar bij voetbal is het niet alleen de rede die de dienst uitmaakt en bepaalt hoe de bal rolt. Net als in het leven buiten de lijnen is het een samenspel van rede en emotie, hersenen en hart.

Allerlei saaie zaken als providers, verzekeringsbedrijven en benzinepompen adverteren zich te pletter met reclames die de emoties van mogelijke klanten moeten aanboren. Uitvaartmaatschappij Dela maakt het op dat gebied wel heel bont met een pseudo live filmpje waarin mensen aangespoord worden nu al, dus voor je in een Dela kist met een uitgeklopt hart ligt, emoties te tonen.

Opel probeert de emotie te raken van automobilisten door te melden dat ze 'Auto leben.'

Met emotie is niet zo veel mis, als het de rede maar niet uitschakelt. Als het verstand op zwart gaat, trappen acht hufters een onschuldig iemand verrot in het uitgaansleven van Eindhoven. Als je het verstand helemaal uitschakelt schop je een grensrechter bont en blauw en naar de eeuwige velden.

Onlangs weer de burenruzie. Nee, uw scribent verwijst niet naar Valburg versus SVHA, groen-witten tegen de blauw-witten. Vroeg in 2013 ontving NEC Vitesse weer. Dan mag Vitesse wel aan De Goffert denken voor een potje voetbal. Vooral vanwege het Calimero-gevoel dat sterk leeft in Nijmegen werd het duel met emoties omringd.

'Burenruzie' vind je nu ook in Zuid Afrika in het kader van de Afrika Cup. Gaat dat allen zien ! De tenues zijn heerlijk gekleurd en het voetbal is nog niet dood geprogrammeerd. Ga er voor zitten, Eurosport is je goedkope leverancier, en geniet van houtje touwtje voetbal. Voetbal vol emoties, geel-, rood- en groengekleurde passie.

Geniet van de emoties en bewonder de spelers van het continent dat zo veel strijd kent. Tekenend hiervoor is het gegeven dat het toernooi dat nu in Zuid-Afrika wordt gehouden oorspronkelijk in een ander Afrikaans land stond gepland, maar daar heerst te veel strijd buiten de stadions.

Een van de strijders is de spits van Vitesse, de huursoldaat Bony die er fantastisch uitziet. Zelfs in het shirtje met die geel-zwarte strepen.

Floris J.

Wednesday, February 6, 2013 3:05:00 PM Categories: column